Patrik Antonius

Bardziej niż z pokerowych sukcesów Patrik Antonius znany jest z cashowych gier na najwyższych dostępnych stawkach (high stakes). Z tego też względu wielokrotnie był gościem takich programów jak High Stakes Poker i Poker Afer Dark. Śledząc jego pokerowe potyczki w tych programach widzowie wielokrotnie byli świadkami niekonwencjonalnych zagrań, a w szczególności ciekawych blefów. Wydaje się, że skuteczne blefy przychodzą mu nad wyraz łatwo, nawet przy bardzo dużych pulach.

Antonius stał się jeszcze bardziej znany, kiedy w 2009 roku został pierwszym graczem, który zaakceptował „wyzwanie Durrrra”. W pojedynku online high stakes Tom Dwan wyłożył 1.500.000$, a Patrick Antonius 500.000$. Zgodnie z umową, gracz który po 50.000 rozdaniach heads-up będzie miał lepszy wynik, wygrywa pukę 2 milionów dolarów. W chwili obecnej obaj gracze rozegrali tylko 39.436 rozdań z zaplanowanej liczby 50.000 — tak więc wyzwanie pozostaje nierozstrzygnięte, choć Durrrr prowadzi w tej chwili będąc na plusie 2.059.719,5$.

Wróćmy więc do biografii, Patrik Antonius. Urodził się 13 grudnia 1980 roku w Helsinkach. Już w dzieciństwie interesował się sportem, swój czas dzieląc między treningi piłki nożnej, hokeja oraz tenisa. Kiedy skończył 13 lat postanowił skupić się głównie na tenisie marząc o karierze tenisisty. Już wtedy zainteresował się pokerem, spędzając często długie godziny na grach ze swoimi kolegami. Plany kariery tenisowej niestety pokrzyżowały Antoniusowi problemy z kręgosłupem co przełożyło się na jeszcze więcej czasu spędzanego przy pokerowym stoliku.

Po osiągnięciu pełnoletności Patrik stał się regularnym graczem Omaha Pot Limit w kasynie w Helsinkach, choć jak wspomina pierwsze 2 lata były dość ciężkie. Wygrane pieniądze z kolegami zabierał do kasyna, gdzie regularnie raz za razem był ogrywany.

W między czasie Antonius ukończył Helsinski Business College i odbył 6-miesięczną służbę wojskową. Ponownie planował spróbować swoich sił w świecie tenisa, jednak kontuzja pleców ostatecznie utwierdziła go w przekonaniu, że nie ma szans na zostanie zawodowym tenisistą. Wtedy jak sam wspomina, postanowił że skoro nie może grać w tenisa, to swój czas poświęci drugiej ze swoich pasji i zostanie zawodowym pokerzystą.

W 2003 roku odkrył pokera online i w 2 miesiące z 200$ nabudował się do 20.000$! Dysponując gotówką z pokera Antonius postanowił także kontynuować naukę i otrzymał nawet stypendium sportowe na uniwersytecie Averett w Virginii. Pomimo, że pochłonięty był studiami i nauką, to znajdował czas na sesje pokera online, w których grając stawki 50/100 limit odnotowywał sesje nawet na +150.000$! No i tak powoli doszliśmy do wspomnianego już wcześniej roku 2005 z pierwszym większym turniejowym sukcesem.

Oprócz pokera i gry w tenisa Patrik Antonius uwielbia treningi na siłowni i wszelką aktywność fizyczną. Prowadzi zdrowy tryb życia i bardzo dba o swoją sylwetkę codziennie trenując, przyjmując witaminy i inne suplementy. To kolejny gracz wielkiego kalibru, który podkreśla, że aby dobrze i stale grać w pokera niezbędna jest dobra kondycja fizyczna i umysłowa. Mimo to Patrik nigdy nie odmawia sobie kilku piw na imprezie i jak mówią o nim jego przyjaciele, ogólnie jest to człowiek, który lubi dobrą zabawę.

Oddajmy więc w podsumowaniu cesarzowi co cesarskie. Fin ze względu na swój wygląd jest bożyszczem kobiet. Agresywny styl i osiągane wyniki wzbudzają podziw wśród pokerzystów przez co Antoniusa uznać można za prawdziwą gwiazdę pokera. Nie dziwi więc fakt, że jest on pożądany przez wszelkie rodzaju media i często zapraszany do wielu telewizyjnych programów, nie tylko tych pokerowych. Jeśli istnieje w świecie pokera jakiś odpowiednik Davida Beckhama, to z pewnością pierwszym kandydatem do tego porównania jest Patrik Antonius.

Brunson to 2-krotny zwycięzca WSOP Main Event, właściciel 10 bransoletek WSOP, jestem też jednym z 4 graczy, któremu udało się powtórzy sukces w Pokerowych Mistrzostwach Świata WSOP — tytuły w 1976 i 1977 roku. Jestem też pierwszym graczem w historii pokera, którego oficjalne pokerowe zyski przekroczyły kwotę 1.000.000$. W styczniu 2006 roku magazyn BLUFF ogłosił Brunsona osobą, która miała największy wpływ na rozwój pokera.

Doyle Brunson urodził się 10 sierpnia 1933 roku w Longworth w stanie Teksas. W młodości uprawiał różnego rodzaju sportu, najpierw regularnie biegał, był członkiem drużyny All State Texas Basketball Team oraz klubu atletycznego Texas Interscholastic Track Meet. Wygrał nawet mistrzostwa stanu Teksas w biegu na dystansie jednej mili. Dzięki wyróżniającym się wynikom sportowym otrzymał stypendium na Hardin Simmons University w Abilene, gdzie z powodzeniem trenował koszykówkę, występując w drużynie reprezentacyjnej. Został nawet zauważony przez scoutów Minneapolis Lakes (dziś Los Angeles Lakers), jednak poważna kontuzja kolana pokrzyżowała dalszą karierę sportową.

Kiedy wyczynowe uprawianie sportu stało się dla niego niemożliwe, postanowił rywalizować z przeciwnikami na pokerowych stołach. Skończył studia i skoncentrował się na doskonaleniu pokerowego fachu. Na krótko po studiach podjął pracę sprzedawcy w sklepie ze sprzętem biurowym, jednak szybko to porzucił i został zawodowym pokerzystą. W tamtych czasach decyzja ta była niebezpieczna, ponieważ poker był grą nielegalną, graną często w podejrzanych lokalach przez drobnych kryminalistów. W jednym z wywiadów tak wspomina te czasy:

„Po pierwsze trzeba było uważać, aby nie zostać złapanym przez policję, po drugie, aby nie zostać oszukanym przy grze. Jeżeli wygrałeś, często nie było tak łatwo zabrać z sobą wygrane pieniądze. A kiedy ci się w końcu wszystko udało, trzeba było jeszcze uważać, aby nie zostać napadniętym.”

W 1960 roku poznał swoją przyszłą żonę Lousie, którą poślubił 2 lata wcześniej. Miał czworo dzieci — Pamela, Todd (znany pokerzysta), Cheryl i Doyla (zmarła w wieku 18 lat z powodu choroby serca). W 1962 roku Doyle przeżył prawdziwy dramat. Lekarze zdiagnozowali u niego nieuleczalny nowotwór nie dając mu szans na przeżycie. Aby doczekać narodzin dziecka, zdecydował się na ryzykowną operację. Ku zaskoczeniu lekarzy w jakiś sposób nowotwór został w całości usunięty i Doyle został całkowicie uleczony. Brunson jest przekonany, że swoje tajemnicze i cudowne uzdrowienie zawdzięcza przyjaciołom i żonie, którzy modlili się za niego.

W 1976 roku Texas Dolly wygrywa swoje dwa pierwsze tytuły w World Series of Poker — turnieje No Limit Deuce to Seven Lowball oraz No Limit Holdem (Main Event). W 1977 zdobył kolejne 2 bransoletki — Limit Seven Card Stud Hi/Lo oraz w No Limit Holdem. Oba te turnieje wygrał mając na ręku 10–2 w finałowym rozdaniu, z tego też względu ręka ta powszechnie nazywana „Doyle Brunson” hand. W 1978 i 1979 Doyle kontynuuje zdobywanie tytułów WSOP — Limit Seven Card Stud oraz w No Limit Holdem. Przez następne 10 lat odnotował wiele stołów finałowym, w tym kilkanaście drugich i trzecich miejsc. Następne duże zwycięstwo przyszło w 1991 roku — turniej No Limit Holdem, a 1998 zdobył swoją 8 bransoletkę (Limit Razz), 9 bransoletka ro tok 2003 i turniej Limit H.O.R.S.E (Texas Holdem, Omaha Hi/Lo, Razz, 7 Card Stud, 7 Card Stud Hi/Lo) oraz 10 bransoletkę w No Limit Holdem.

Doyle Brunson odnosił również wiele innych spektakularnych sukcesów m.in. w serii turniejów WPT. W 2004 roku został jednym z trzech pierwszy pokerzystów obok Gusa Hansena i Jemesa Gernera wpisanych do pokerowej galerii sław WPT (tzw. WPT Poker Walk of Fame).

Oprócz gry na najwyższym poziomie Brunson jest autorem bardzo poczytnych książek o pokerze, w tym Super System, Super System 2, Poker Wisdom of a Champion oraz Online Poker: Your Guide to Playing Online Poker Safely & Winning Money. Swego czasu miał również swoją pokerową rubrykę w renomowanej angielskiej gazecie London Telegraph.

Z wielu ciekawostek z pokerowej kariery Doyl Brunsona, wymienić można jego największego blefa życia, który wcale nie miał miejsca przy pokerowym stoliku. Pewnego pewnego dnia wrócił do domu zaskakując tam włamywaczy. Sytuacja była bardzo groźna i napięta, więc Brunson zasymulował zawał serca. W rezultacie zdezorientowani i uzbrojenie złodzieje przestraszyli się i uciekli.

Obecnie Doyle Brunson to jeden z najbardziej szanowanych i uznawanych pokerzystów świata. Pomimo swojego wieku (80 lat) nadal podróżuje po świecie aktywnie uczestnicząc w wielu pokerowych wydarzeniach i rywalizując w największych pokerowych turniejach świata. Powszechnie uważany jest to za uczciwego i dobrodusznego człowieka. Jak sam o sobie mówi jest religijnym człowiek, a sfera duchowa jest dla niego bardzo ważna. Jak mówi o sobie:

„Definitywnie mam poglądy chrześcijańskie, ale nie trzeba co niedzielę chodzić do kościoła i siedzieć w pierwszym rzędzie, aby mieć te poglądy.“

I zwykle to wszystko co można od niego usłyszeć w tym temacie, ponieważ nie lubi on się wdawać w dyskusje na temat religii. Wg. niego każdy ma prawo wierzyć w to co jest dla niego ważne i nie krytykować wiary innych.

Obecnie Doyle wraz ze swoją żoną mieszka w Las Vegas. W wolnym czasie lubi popływać. Jest też fanem muzyki country. Przez większość pokerzystów uważany jest za żyjącą legendę. Myślę, że Doyle jeszcze zaskoczy nas kilka razy swoimi pokerowymi dokonaniami, szczególnie że w ostatnim czasie jego pokerowa aktywność jest wyraźnie wyższa.

Na pierwszy ogień idzie Global Poker Index  — ranking najlepszych na świecie pokerzystów  bazujący na najlepszych wynikach osiągniętych przez danego gracza w ostatnich 36 miesięcy.

Top 10:

1.Erik Seidel
2. Jason Mercier
3. Bertrand Grospellier
4. Eugene Katchalov
5. Shawn Buchanan
6. Sam Trickett
7. Emanuel Failla
8. Mat Waxman
9. Venessa Selbst
10. Mike McDonald

Ranking The Nuts: ESPN’s Power Ranking, jest subiektywnym zestawieniem najlepszych na świecie pokerzystów, zwykle aktualizowany raz w miesiącu.

Top 10:

1.Jason Mercier
2. Erik Seidel
3. Eugene Katchalov
4. Phil Ivey
5. Sam Trickett
6. Chris Moorman
7. Shawn Buchanan
8. Jonathan Duhamel
9. Bertrand „ElkY” Grospellier
10. Jake Cody

Ranking magazynu BLUFF. Zestawienie sporządzane na podstawie wyników graczy z turniejów live z 2 ostatnich lat.

Top 10:

1. Shawn Buchanan
2. Jonathan Duhamel
3. Jason Mercier
4. Bertrand „ElkY” Grospellier
5. Marvin Rettenmaier
6. Mat Waxman
7. Eugene Katchalov
8. Ben Lamb
9. Vanessa Selbst
10. Sam Trickett

Ranking magazynu Card Player. Zestawienie obejmuje najlepsze turniejowe wyniki z ostatniego roku.

Top 10:

1. John Dibella
2. Oliver Speidel
3. Faraz Jaka
4. Keyle Julius
5. Jonathan Duhamel
6. Ken Wong
7. Mile Krstanoski
8. Xuan Liu
9. Mohamed Mowssarie
10. Leonid Bilokur

Phil Ivey jest amerykaninem, urodził się w 1976 w Riverside, w Kaliforni, a dorastał w Absecon, w New Jersey. Już jako nastolatek postanowił, że zostanie zawodowym graczem pokera. I chociaż gra w kasynach, w tym w pokera, dozwolona jest w USA od 21 roku, Ivey dzięki fałszywemu dowodowi tożsamości w wieku 18 lat był stałem bywalcem Tropicany i Taj Mahal w Atlantic City. W jaki sposób? Kolega z pracy, bo Phil z początku pracował w firmie telemarketingowej, opchnął mu za 50$ swój dowód osobisty. Meldując się w kasynach jako Jerome Graham i spędzając tam praktycznie cały swój czas, Phil dorobił się przezwiska „No Home Jerome”.

Pokerowy dorobek Ivey jest naprawdę imponujący. Wcale nie przesadzam (dane na dzień pisania artykułu, czyli styczeń 2012), bowiem mowa tu o 8 bransoletkach World Series of Poker, 22 stołach finałowych WSOP i w sumie aż 40 miejscach płatnych w całym cyklu turniejów World Series. To jeszcze nie koniec, bowiem do osiągnięć WSOP dołożyć należy tytuł World Poker Tour, 9 stolików finałowych i 12 miejsc płatnych WPT. W sumie w grach turniejowych Ivey wygrał ponad 14 milionów dolarów, w tym ponad 5 milionów to wygrane z turniejów WSOP. Do największych sukcesów, oprócz wygranych tytułów World Series of Poker, zaliczyć należy zwycięstwo w Monte Carlo Millions (milion dolarów) i kilka dni później wygraną w „FullTiltPoker.Net Invitational Live from Monte Carlo” gdzie za pokonanie przy 6 osobowym stole Mike Matusowa, Phila Hellmutha, Gusa Hansena, Chrisa Fergusona, Dave Ulliota i Johna Juanda, Ivey zainkasował 600.000$.

Ale początki kariery wcale nie były łatwe. „No Home Jerome” zwykle przegrywał i to tak bardzo, że nie zawsze starczało na opłacenie mieszkania. Jak wspomina zdarzyło mu się nawet, że musiał się obejść bez ciepłej wody w domu przez jakiś czas (sic!). Pracując jeszcze w firmie na etacie, zakochał się w swojej przyszłej żonie Luciaeta i w wieku 21 lat wziął ślub (btw. Lucieatta ma swoją stronę LuciettaIvey.com). Co również ciekawe, po latach kiedy Phil już odniósł sukces, wspomina że jego życie u początku kariery było koszmarem, godziny spędzane w kasynie, przegrane, brak pieniędzy i że nikomu nie życzy takiego życia, a przede wszystkim młodości spędzonej w kasynach. Można powiedzieć, że mocne słowa jak na kogoś, kto odnosi jednocześnie tak wielkie sukcesy w swoim fachu.

W 2000 roku Ivey jako 23-latek po raz pierwszy wziął udział w World Series of Poker i wywalczył swoją pierwszą złotą bransoletkę w turnieju Pot Limit Omaha, ogrywając w finale takich uznanych graczy jak Phil Hellmuth czy Amarillo Slim. W 2002 roku Phil zdobył 3 kolejne tytuły (turnieje: Limit 7 Card Stud, 7 Card Stud Hi/Lo, Limit H.O.S.E). Przez następne lata Ivey kontynuuje błyskotliwą karierę zaliczając kolejne stoły finałowe WSOP, WPT i innych dużych turniejów. W reszcie w 2006 roku zostaje graczem roku gazet Bluff Magazine, All In Magazine i UK Gaming Awards.

Ivey stał sie również znany dzięki udziału w korporacji. The Corporation był to klub skupiający zawodowców Doyl Brunsona, Chipe Reese, Todd Brunsona, Jennifer Harman, Howardem Lederera, Chau Gianga, Barry Greensteina, Ted Forrestea, Gus Hansena, Ming La i Johnny Chana. Wszyscy oni złożyli się na kwotę 10 milionów dolarów i wystawili Phila Ivey w pojedynku heads up przeciwko Andy Beal, który był nie tylko milionerem, ale również genialnym matematykiem. Pojedynek ten przeszedł do historii jako pierwsza gra w pokera na tak ogromne stawki. Po 2 dniach gry Ivey przegrał całość zgromadzonego kapitału. Po tygodniu doszło do rewanżu i w trwającej nieprzerwanie 3 dni grze, Ivey odzyskał całe 10 milionów, wygrywając dodatkowe 6,5 miliona!! No i kto bogatemu zabroni?!

Ta legendarna gra zainspirowała amerykańskiego pisarza Michaela Craiga, który napisał książkę „The Professor, the Banker and the Suicide King: Inside the Richest Poker Game of All Time“, opowiadającą właśnie o pokerowym pojedynku wszech czasów.

Phil Ivey obecnie mieszka z żoną w Las Vegas. W przerwach kiedy nie podróżuje po świecie w poszukiwaniu kolejnych turniejów do wygrania, spędza swój czas na polu golfowym. Jak głoszą plotki Ivey bardzo lubi golfowe zakłady i rzucił wyzwanie nawet samemu Tigerowi Woods, gdzie stawką miało być 5 milionów dolarów.

Jak podkreśla w różnych wywiadach, Phil stara się też dbać o kondycję fizyczną, bo dobra gra w pokera wymaga od niego bardzo dobrego zdrowia. Ale w końcu trudno się dziwić, skoro niektóre pokerowe pojedynki potrafią trwać nieprzerwanie po 50h.

Na końcu przytoczę jeszcze opinię Greg Raymera (mistrz WSOP 2004), oto co mówi o Phillu Ivey:

„Jakimś sposobem Phil zawsze zdoła tak onieśmielić swoich przeciwników, że najchętniej od razu by spasowali. Chciałbym wiedzieć, jak on to robi. Jest nie do pobicia – zarówno w turniejach, jak również w cash games w kasynach. Każdy wie, że przeciwko Philowi po prostu nie ma szans.”

Nie wspominałem jeszcze, że Phil słynie ze swojej kamiennej pokerowej twarzy, nawiązuje do tego poniższa reklama:

Inny ciekawy filmik z pojedynku heds-up w finale Monte Carlo Millions:

Mam nadzieję, że zaciekawiła Was, a może zainspirowała postać Phil Ivey.
Czekam na komentarze od Was.

MARCIN HORECKI

Popularny “Góral” czyli Marcin Horecki swoją pokerową karierę rozpoczął od gry na wirtualne pieniądze. Kolejnym krokiem w rozwoju pokerowych umiejętności była gra we freerollach oraz na niskich stawkach, gdzie zbudował całkiem solidny bankroll.

Marcin Horecki po raz pierwszy zagrał w dużym turnieju na żywo Barcelona Open i od razu otarł się o stół finałowy. W 2007 roku podczas European Poker Tour w Kopenhadze, znów dotarł do miejsc płatnych, inkasując 9580$ za zajęcie 30 miejsca. W tym samym roku, w Wiedniu w czasie Austruan Masters, zwyciężył w turnieju 500Euro No Limit Holdem Rebuy, wygrywając prawie 29000$.

Jednak prawdziwy przełom w karierze Górala nastąpił w październiku 2008, kiedy zajął 3 miejsce podczas EPT w Londynie. Za swoje osiągnięcie otrzymał 532.111$ i wkrótce potem został zaproszony przez Pokerstars do teamu zawodowców Pokerstars Team Pro. Od tego czasu Marcin Horecki stał się ambasadorem pokera w Polsce, udzielając licznych wywiadów i występując w kilku programach telewizyjnych. Swój największy sukces udało mu się powtórzyć w końcówce 2010 roku, kiedy ponownie zając 3 miejsce w czasie European Poker Tour w Pradze. Ta wygrana sprawiła, że Góral ma na swoim koncie wygrane turniejowe na kwotę ponad miliona dolarów — tym samym jest na liście najlepiej zarabiających polskich pokerzystów. Jego nazwisko pojawiło się też na liście najlepiej zarabiających sportowców w 2010 roku.

Marcin Horecki jest byłym reprezentantem Polski w narciarstwie alpejskim. Kontuzja zmusiła go jednak do przerwania dobrze zapowiadającej się kariery sportowca. W czasie swoich studiów zainteresował się grą karcianą Magic: The Hathering — i właśnie tutaj po raz pierwszy usłyszał o pokerze w odmianie texas holdem. Szybko przerzucił się na nowe hobby, które jak widać, stało się dla niego lukratywnym zawodem.

Największe suckcesy Marcina „Górala” Horeckiego:

turniej Barcelona Open No Limit Holdem — 09.2006 — 11 miejsce, wygrana: 3927$
turniej EPT Kopenhaga No Limit Holdem — 01.2007 — 30 miejsce, wygrana: 9580$
Asian Poker Classic No Limit Holdem — 03.2007 — 7 miejsce, wygrana: 29000$
turniej Austrian Masters No Limit Holdem — 06.2007 — 1 miejsce, wygrana: 28637$
turniej EPT Warszawa Pot Limit Omaha — 03.2008 — 3 miejsce, wygrana: 9675$
turniej EPT Londyn No Limit Holdem< — 10.2008 — 3 miejsce, wygrana: 532000$
turniej EPT Praga No Limit Holdem — 10.2010 — 3 miejsce, wygrana: 247000E

Góral o sobie w krótkiej autobiografii:

GRZEGORZ MIKIELEWICZ

Grzegorz Mikielewicz został zaproszony przez Pokerstars do swojego teamu Pokerstars Online. Jest to wynik regularnej i konsekwentnej gry Grzegorza w serwisie Pokerstars. Grzegorz Mikielewicz jest dość popularnym pokerzystą. Na naszej scenie pokerowej gracz ten znany jest pod pseudonimem Warsaw, a w serwisie Pokerstars gra jako “DaWarsaw”. Grzegorz Mikielewicz w przeszłości prowadził m.in. szkołę pokera, seminaria dla początkujących graczy, był też pokerowym trenem kilku znanych celebrytów jak choćby Przemka Salety czy Michała Wiśniewskiego.

Grzegorz już od dziecka interesował się różnymi rodzajami gier karcianych. Pokera Texas Holdem poznał dopiero w 2003 roku, a na Pokerstars trafił rok później. Jego wygrane w turniejach internetowych to ponad 30.000$, ale on sam specjalizuje się raczej w grach cashowych.

Obecnie Warsaw, jak sam o sobie pisze, jest jednym z najbardziej doświadczonych pokerzystów w Polsce. Od dobrych już kilku lat zbiera doświadczenie uczestnicząc w największych pokerowych turniejach świata, w tym EPT (european poker tour) i WSOP (pokerowe mistrzostwa świata).

Poniżej prezentujemy jedno ze szkoleń online prowadzone przez Grzegorza Mikielewicza:

SŁOWNICZEK POKERA

American Airlines — dwa asy na ręku AA.

Backdoor — inaczej runner-runner — potrzebujemy 2 kart, aby skompletować swój układ np. backdoor strit, na ręku masz 58, a na stole leży 34J. Do skompletowania swojego układu potrzebuje 6 i 7 na turnie oraz riverze.

Big Slick — tak mówi się na AK, czasami w skrocie slick.

Blind — po polsku ciemna lub coś w stylu „mus”. Są to pieniądze rzucone do puli w ciemno jeszcze przed rozdaniem kart. Ciemna muszą być wrzucone przez pierwszą i drugą osobę po rozdającym — bezpośrednio po rozdającym jest small blind, a druga osoba po rozdającym to big blind. Zwykle big blind jest 2 razy większy od small blinda.

Button — gracz któremu jako ostatniemu rozdawane są karty. Jednocześnie jako ostatni podejmuje on decyzję w czasie licytacji flop, turn i river.

Cap — ograniczenie co do liczby podbić w licytacji, albo maksymalnej puli.

Clean out — to karta która pomaga Ci skompletować lub utrzymać Twój układ i nie pomaga układowi przeciwnika.

Cowboys — popularne określenie na parę króli na ręku.

Cutoff — jest to miejsce zajmowane przez gracza bezpośrednio po prawej stronie buttona. Inaczej przedostatni gracz podejmujący decyzję w danym rozdaniu.

Dominated hand — układ składający się z jednej karty o takiej samej wartości co karta przeciwnika oraz drugiej niższej katy — dla przykładu jeżeli trzymasz AK, a Twój przeciwnik AQ to jego ręka jest zdominowana, ponieważ tylko dama może mu pomóc wygrać rozdanie. Inny przykład KK vs AK — AK jest zdominowane i ma niewielkie szanse na wygranie takiego pojedynku (w talii pozostały tylko 3 asy, które mogą pokonać parę króli).

Drawing dead — jest to sytuacja, kiedy próbujemy dobrać do układu słabszego niż układ przeciwnika. Nawet jeżeli skompletujesz swój układ, to i tak przegrywasz — np. dobierasz do koloru, na stole leży para i ktoś ma już fulla.

Flop — 3 wspólne karty, wykrywane po pierwszej rundzie licytacji.

Limp — jest to wyrównanie stawki do dużego blinda.

Gutshot — tak mówimy o możliwym układzie stritowym, jeżeli do jego skompletowania brakuje nam jednej ze środkowych kart. Dla przykładu., mamy na ręku 89, na stole jest JQ2, a więc brakuje nam tylko 10.

Offsuited — naręczne karty w 2 różnych kolorach — w zapisie taki układ oznacz się bez literki, lub literką „o”.

Overpair — jest to układ 2 kart na ręce, które tworzą parę wyższą od kart wspólnych kart wyłożonych na stole.

Preflop — jest to pierwsza runda licytacji, bez odkrywania katy wspólnych.

Rainbow — mówimy tak o flopie, gdzie każda z trzech kart jest w innym klolorze.

River — ostatnia piata karta wspólna, zarazem ostatnia runda licytacji.

Rockets — czyli rakieta to określenie na parę asów na ręce.

Set — to para na ręku + trzecia trafiona karta wspólna, oczywiście o takiej samej wartości co para.

Suited — czyli karty w takim samym kolorze, w zapisie z literką „s” — np. AKs.

Turn — jest to czwarta karta wspólna i przedostatnia runda licytacji.

Under the gun — jest to gracz znajdujący się bezpośrednio po lewej stronie dużego blinda. Gracz ten rozpoczyna pierwszą rundę licytacji.

Nuts — Jest to najmocniejszy możliwy układ w danym rozdaniu. Np. gdy na stole leży: KQQ76, to układ „QQ” tworzy najmocniejszy możliwy układ — karetę dam.

Live Sraddle — sytuacja, gdy gracz “under the gun” daje trzeciego blinda — 2x wyższego od dużego blinda.

Trips — trójka złożona z dwóch kart wspólnych i jednej karty z ręki.

Tight — czyli “ciasno”. Gracz gra “ciano”, kiedy bardzo selekcjonuje swoje ręce i gra niewiele układów. Np. gracz tight sprawdza tylko TT, AQs, AJs, KQs, AK ; a podnosi stawki tylko z AA, KK, QQ, JJ, AKs. Przeciwieństwem gry Tight jest gra Loose, czyli “luzno”. “Luźny” gracz możne rozgrywać nawet słabe karty, np. 46.

Tilt — oznacza w pokerze gracza, który został wyprowadzony z równowagi i podejmuje decyzje pod wpływem emocji. Taki gracz gra wbrew swojej normalnej strategii, np. w sytuacji gdy gracz przegrał już dużo pieniędzy i teraz stara się je odzyskać przez ryzykowanie dużych stawek ze słabymi kartami.

WRAP — w Omaha są to 4 początkowe karty po kolei, np. 10-J-Q-K.

Poker Zasady — źrodła:

- Poker zasady gry — zasady gry w pokera w serwisie PokerZasady.pl

POKER ZASADY

Słowna deklaracja akcji jest ważna. Jeżeli zadeklarujesz obstawienie, przebicie, czekanie lub spasowanie jesteś zobowiązany do jego wykonania.

Nie wolno zdejmować wygranych pieniędzy ze stołu. Wszystkie pieniądze muszą pozostać na stole, aż do momentu opuszczenia gry.

Jeżeli w którymś momencie gry, również przy porównywaniu siły układów, któryś z graczy wyrzuci swoje karty, to nie biorą już one dłużej udziały w grze — nawet w przypadku, gdy była to ręka wygrywająca.

Stół do pokera posiada maksimum 10 miejsc (niektóre wersje max. 9 graczy). Do rozpoczęcia gry potrzeba minimum dwóch graczy.

Kasyna i pokerroomy pobierają niewielką prowizję od każdego rozdania. W internecie jest to zwykle 5% z puli, ale nie więcej niż 3$ z rozdania.

W czasie rozdania graczom nie wolno rozmawiać o bieżącym rozdaniu lub informować innych o kartach, które posiadają.

Gracz nie może chować swoich kart — powinny one się znajdować przed graczem, w polu widzenia zarówno krupiera jak i innych graczy.

Dokupywanie żetonów możliwe jest tylko między rozdaniami — po zakończeniu jednego i przed rozpoczęciem kolejnego.

W każdą odmianę pokera gramy przy użyciu talii kart zawierającej 52 karty, bez jokerów.

Wszystkie kolory mają tą samą rangę — wyjątkiem mogą być gry 7 stud poker i 5 card draw.

Starszeństwo kombinacji kart:

• duży poker — as, król, dama, walet i 10 w jednym kolorze.
• mały poker — pięć kart po kolei w jednym kolorze.
• kareta — cztery karty tej samej wartości.
• full — trzy karty jednej wartości i dwie inne równej wartości
• kolor — pięć kart w tym samym kolorze.
• strit — pięć kart po kolej w różnych kolorach
• trójka — trzy karty tej samej wartości
• dwie pary — dwie karty tej samej wartości i dwie inne również tej samej wartości.
• para — dwie karty tej samej wartości.
• wyższa karta

Zasady pokera — źródła:

– Zasady pokera — oficjalne zasady gry w pokera w serwisie PokerZasady.pl

OMAHA HI LO

Omaha Hi Lo, nazywana też Omaha High Low, to popularna wersja Omaha Poker. W odmianie hi/lo gra się na dwie pule. Jedną połowę wygrywa najwyższy układ, drugą połowę układ najniższy. Zasady kompletowania najwyższego układu są takie same jak w Omaha Poker — musimy użyć dwóch i tylko dwóch kart z ręki oraz trzech i tylko trzech kart wspólnych ze stołu. Hierarchia układów jest taka sama jak w texas holdem.

Najniższa ręka musi zawierać układ maksymalnie do „8”, przy czym as liczy się jako najniższa karta do low i najwyższa karta do high. Jeżeli nikt nie ma najniższej ręki (5 różnych kart do “8”) to nie ma podziału i całość puli wygrywa najwyższy układ.

Taki układ jak strit A,2,3,4,5 — może być jednocześnie najlepszą niska ręka (układ low do „5”) i najwyższą (strit).

Na początku na pewno trochę trudności może przysporzyć zrozumienie zasad kompletowania low. Poniżej kilka użytecznych przykładów:

Gracz 1.
8, 6, 4, 2, A

Gracz 2.
7, 6, 4, 3, 2

Gracz 2 wygrywa, ponieważ 7 jest najniższą wysoką kartą.

Gracz 1.
8, 6, 4, 2, A

Gracz 2.
8, 7, 4, 3, A

Gracz 1 wygrywa, ponieważ 6 jest następną najniższą wysoką kartą.

Gracz 1.
8, 6, 4, 2, A

Gracz 2.
8, 6, 3, 2, A

Gracz 2 wygrywa, ponieważ 3 jest wygrywającą wysoką kartą.

Gracz 1.
8, 7, 6, 4, 2

Gracz 2.
8, 7, 6, 5, A

Gracz 1 wygrywa, ponieważ 4 jest wygrywającą wysoką kartą.

Gracz 1.
8, 6, 5, 4, 2

Gracz 2.
8, 6, 5, 4, A

Gracz 2 wygrywa, ponieważ As jest wygrywającą wysoką kartą.

Najlepsze ręce startowe w Omaha Hi Lo:

• A-A-2-x
• A-A-3-x
• A-2–3-x
• A-2–4-x
• A-2-x-x
• A-3–4-x
• A-A-x-x

Większość układów, które zawierają karty 6–9, zaliczają się do układów słabych. Często tworzą one pozornie silne układy, które jednak nie mają szans na wygranie obu pul (low/high).

Omaha Hi Lo — źrodła:

- Omaha hi lo zasady — zasady gry w serwisie PokerZasady.pl

OMAHA POKER

Omaha Poker to gra podobna stylem do texas holdem, ale z pewnymi różnicami w grze i strategii. Najważniejszą różnicą jest fakt, że gracze otrzymują po cztery zakryte kart, a nie po dwie jak w texas holdem.

Do skompletowania pięcio-kartowego układu, gracz musi użyć dwóch i tylko dwóch kart z ręki i trzech i tylko trzech kart ze stołu. Rundy licytacji są takie same jak w texas holdem:

preflop — każdy gracz otrzymuje po cztery karty, następuje pierwsza runda licytacji.

flop — kurier wykłada na stół trzy karty wspólne, następuje kolejna runda obstawiania.

turn — na stół wykładana jest czwarta karta wspólna, po czym przedostania licytacja.

river — na stole ląduje ostatnia karta wspólna — następuje ostatnia runda licytacji i porównanie układów.

Omaha Hi Lo — źrodła:

- Omaha poker — zasady gry w Omaha w serwisie PokerZasady.pl